กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 232 ฉันช่างโง่เขลา ฉันโง่เขลาเหลือเกิน
หยางหย่วนซานหยุดเล็กน้อย กวาดสายตามองไปรอบหนึ่ง หอประชุมก็เงียบกริบลงทันที
เขาพูดต่อ “สหายหลิวตงเซิงเป็นผู้ที่มีความสามารถเป็นเลิศ ในช่วงที่ดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคประจำเมืองเป่ยหยาง ผลงานของเขานั้นเป็นที่น่าจดจำอย่างยิ่ง…”
ตามธรรมเนียมและในฐานะตัวแทนขององค์กร หยางหย่วนซานได้กล่าวชื่นชมและยืนยันในตัวหลิวตงเซิง
ลำดับถัดไปคือหลิวเหวินเฟิง ในฐานะตัวแทนของเมืองเป่ยหยางขึ้นกล่าวปราศรัย
ในขณะนี้ ใจของเขาเต็มไปด้วยความขมขื่น แต่ก็ไม่อาจแสดงออกมาได้ ซ้ำยังต้องทำทีให้ดูใจกว้าง ซึ่งนั่นมันเป็นอะไรที่อึดอัดใจอย่างยิ่ง