กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 222 ที่พึ่งของหวังเหวยจวิน
โรงพยาบาลเมืองเป่ยหยาง
ฉินอวี่มองหยางหว่านตี๋ที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยสายตาเห็นใจ เขาปลอบใจ “ภรรยา ไม่เป็นไรแล้วนะ ไม่เป็นไรแล้ว เจ้าหวังเวยเวยนั่นถูกผมยิงทิ้งไปแล้ว”
หยางหว่านตี๋มาถึงโรงพยาบาลตั้งแต่เมื่อวาน แม้ร่างกายจะไม่มีปัญหาอะไรใหญ่โต แต่ภายในจิตใจได้รับความกระทบกระเทือนอยู่บ้าง จึงต้องการการปลอบประโลม
จางเซี่ยงหยางถึงกับกำชับด้วยตัวเอง ให้ใช้แพทย์ที่ดีที่สุดตรวจร่างกายอย่างละเอียด ผลปรากฏว่าดี ร่างกายไม่มีอะไรน่าห่วง ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเป็นเพียงยาสลบธรรมดาเท่านั้น
“สามี โชคดีที่คุณยิงหวังเวยเวยคนนั้น ไม่อย่างนั้นฉันพอนึกถึงเธอก็รู้สึกขยะแขยง ขนลุกไปหมดแล้ว”