ตอนที่ 56 ตื่นมาฟ้าก็ถล่ม

ตอนที่ 56 ตื่นมาฟ้าก็ถล่ม

หวังเจี้ยนเหวินรู้สึกโกรธขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขาควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่ “ฉินอวี่ แกยังต้องการอะไรอีก!”

ฉินอวี่หัวเราะเย็นชา “ง่ายมาก แกต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยเจียงตงด้วยตัวเอง แกได้คะแนนเกาเข่าแค่ 250 คะแนน น่าจะรู้อยู่แก่ใจดีนะว่าเข้ามาเรียนที่นี่ได้ยังไง”

หึ!

หวังเจี้ยนเหวินส่งเสียงหึในลำคอถือเป็นการตอบโต้ ความหมายชัดเจนมากว่าฉันยอมขอโทษก็ถือว่าไว้หน้าแกมากที่สุดแล้ว จะให้ฉันลาออกน่ะเหรอ ไม่มีวันเสียหรอก

ฉินอวี่มองตามแผ่นหลังของหวังเจี้ยนเหวินที่เดินจากไปพร้อมกับยิ้มเย็น ฉันให้โอกาสแกแล้วนะ การลาออกเองยังพอจะช่วยรักษาหน้าแกไว้ได้บ้าง ในเมื่อแกเลือกแบบนี้ ก็อย่ามาหาว่าฉันไร้น้ำใจก็แล้วกัน