กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ฮูหยินเซี่ย
ตอนที่ 1 ผมสามารถได้ยินเสียงในใจผู้อื่น
มหาวิทยาลัยตงต้า มณฑลเจียงตง เมืองลู่เฉิง
ภายในห้องแห่งหนึ่ง ฉินอวี่กำลังยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่
เขามองเงาสะท้อนที่หล่อเหลาในกระจกด้วยความงุนงงสับสน
นี่ฉันถูกส่งมาที่ไหนกันเนี่ย
จำได้แม่นว่าตัวเองกำลังฉลองกับหุ้นส่วนที่บริษัทเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงได้ราบรื่น แค่ดื่มไปนิดหน่อยเท่านั้น แต่พอตื่นขึ้นมากลับมาอยู่ในอพาร์ตเมนต์เช่าแห่งนี้
พื้นที่ประมาณยี่สิบถึงสามสิบตารางเมตร เรียบง่ายเป็นระเบียบ มีห้องน้ำและระเบียง ดูเหมือนอพาร์ตเมนต์ห้องเล็ก ๆ
สภาพแวดล้อมถือว่าไม่เลว ไม่มีความรู้สึกเก่าคร่ำคร่า บนโต๊ะมีโทรศัพท์โนเกีย 5110 วางอยู่ หน้าจอแสดงวันที่ 12 เมษายน 2001 เวลาสี่ทุ่มสามสิบเอ็ดนาที
ยืนอยู่หน้ากระจกแต่งตัวบานใหญ่ ฉินอวี่มึนงงไปหมด
นี่คือฉันเหรอ