กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 208 แพร่กระจาย
“อืม…”
“เหยาเหยา…”
“ทำไมถึงเป็นสุนัขตัวน้อยเฉพาะตัวอีกแล้วล่ะเนี่ย…”
“( ̄o ̄).zZ”
กู้เย่ารู้สึกศีรษะหนักอึ้งเท้าเบาหวิว
สายตาเริ่มพร่ามัวลงเรื่อย ๆ
ยาสลบซึมเข้าสู่กระแสเลือดและแพร่กระจายไปทั่วร่างกายอย่างไม่ขาดสาย
สติของกู้เย่าค่อย ๆ เลือนรางลง