กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 ไปซะ
ไม่กี่นาทีต่อมา
อวิ๋นเมิ่งเหยากับเมิ่งฉีนั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างว่าง่าย
ต่างฝ่ายต่างอยู่ในความเงียบสงบ
รอยข่วนเล็ก ๆ จากเล็บมือบนท่อนแขนของอวิ๋นเมิ่งเหยา ได้รับการทายาฆ่าเชื้อปฐมพยาบาลโดยกู้เย่าเรียบร้อยแล้ว
รอยเล็บข่วนแบบเดียวกันบนตัวของเมิ่งฉี ก็ได้รับการฆ่าเชื้อและพันแผลอย่างง่ายโดยหยางอวิ๋นเช่นกัน
“กู้เย่า……”
กู้เย่าเพิ่งจะทิ้งคอตตอนบัดทางการแพทย์ที่ใช้แล้วลงถังขยะ
น้ำเสียงแผ่วเบาเชื่องช้าของอวิ๋นเมิ่งเหยา พลันแว่วดังขึ้นข้างใบหู