กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 อย่าโกรธเลย
ซึบซับ——
กู้เย่าผละออกจากร่างกายของอวิ๋นเมิ่งเหยา
มือจับลูกบิดประตู แง้มประตูห้องที่ปิดแง้มไว้เปิดออกเป็นช่องแคบๆ “ชาดอกไม้ในครัว ผมเอาไปเททิ้งแล้วนะ”
ในดวงตาสีเทาอมน้ำตาลของอวิ๋นเมิ่งเหยา พลันพาดผ่านระลอกความผิดหวัง
แม้ท่าทางน้อยอกน้อยใจของเธอจะน่ารักมากเพียงใด
แต่กู้เย่าก็ยังไม่คิดจะเก็บ [ชาดอกไม้] เอาไว้
“ผมรู้ว่าคุณไม่อยากให้เท——”
“เพราะชาดอกไม้นี้คุณอุตส่าห์เคี่ยวขึ้นมาอย่างเหน็ดเหนื่อย——”