กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 131 เซลล์สมอง
“แฟน……”
“เหยาเหยาอยากมีแฟน……”
“แฟนไม่มีทางทิ้งเหยาเหยาไปหรอก……”
เสียงพึมพำงึมงำของอวิ๋นเมิ่งเหยายังคงดังขึ้นไม่หยุด
ตัวเธอในยามนี้
ราวกับตกอยู่ในสภาวะ [โกลาหล] บางอย่าง
จมดิ่งอยู่ในโลกใบเล็กของตนเองจนไม่อาจรับรู้สิ่งใด ๆ ที่เกิดขึ้นภายนอกได้
ด้วยความจนใจ