กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 82 อยากเป็นแม่แล้ว
“ไสหัวไปนะ!” เวินฉีตกใจจนร่างบอบบางสั่นเทิ้ม
เธอร้องอุทานทั้งน้ำตา แล้วผลักพ่อค้าต่างถิ่นออกไปอย่างแรง
พ่อค้าต่างถิ่นล้มลงกับพื้น
เส้นผมสีทองฟูฟ่องไหวระริกอยู่สองข้างแก้ม
เลนส์ตาดำขลับในม่านตาสั่นระริก สะกดกลั้นความโศกเศร้าเอาไว้
“เวินฉี...
“ลูกสาวของฉัน...”
เวินฉีคลอน้ำตา ซักไซ้ด้วยความโกรธแค้น “การตายของพ่อฉัน เกี่ยวข้องกับแกไหม!?”