กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 59 ครอบครัว
กู้เย่าจ้องมองเจ้าตัวเล็กที่พิงอยู่ข้างประตูด้วยความจนปัญญา
แสงไฟสีส้มในห้องนั่งเล่นทอดประกายเงามัวอันนุ่มนวล
สาดประกายแสงระเรื่ออาบไล้บนเครื่องหน้าอันประณีตของอวิ๋นเมิ่งเหยา
อวิ๋นเมิ่งเหยาที่ฟื้นคืนสู่ [สภาวะปกติ]
ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย
กู้เย่าก้าวเข้าไปหาพลางลูบศีรษะของเจ้าตัวเล็กเบา ๆ
ราวกับ [พ่อผู้เปี่ยมเมตตา] ที่แม้ต้องเผชิญหน้ากับ [ลูกสาวผู้ดื้อรั้น] ก็ไม่อาจเกลียดชังเธอลงได้
“ฝันร้ายอะไรมาเหรอ” กู้เย่าลูบศีรษะเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า