0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 57 ภาวะสองชีวิตร่วมร่าง

วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาเช่นนี้อยู่หลายหน

กู้เย่าถูก [ทรมาน] จนหมดเรี่ยวแรง

“กู้เย่า เธอคอแห้งไหมนะ...?” อวิ๋นเมิ่งเหยาจ้องมองกู้เย่า แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความรัก

กู้เย่ากลืนน้ำลายลงคอไปหนึ่งอึก

เขารู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาจริง ๆ

“กู้เย่า เธออยากดื่มน้ำไหม...?” อวิ๋นเมิ่งเหยาถามต่อ

เธอทิ้งตัวลงนอนแนบข้างหมอนเบา ๆ ประสานสายตากับกู้เย่า

ม่านตาสีเทาอมน้ำตาลในเบ้าตานั้น ค่อย ๆ สั่นไหวตามระดับความรู้สึกดีที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ