กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 ขอจุ๊บหน่อย
กู้เย่าก้าวเดินขึ้นไปข้างหน้า
อวิ๋นเมิ่งเหยากำลังจัดการกับแม่ไก่ตัวหนึ่งอยู่พอดี
บนพื้นไม่ไกลออกไป มีกะละมังเหล็กใบเล็กวางอยู่ใบหนึ่ง
ในกะละมังเหล็กคือน้ำต้มสุกที่ยังอุ่นร้อน
ด้านในมีขนไก่ลอยอยู่นับไม่ถ้วน
ในใจกู้เย่าพลันสะดุ้งตกใจ
ความง่วงงุนสลายหายไปในพริบตา ไม่หลงเหลืออยู่อีก
“เธอไปเอาไก่มาจากไหนน่ะ” กู้เย่าเอ่ยถามด้วยความประหลาดใจ