กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32 อยากกิน
กู้เย่ายืนงงงวยเต็มใบหน้า
เขาขยี้รอบดวงตาที่ยังตื่นไม่เต็มตื่น
ท้ายที่สุดก็พบว่า คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าตน
เป็นเด็กสาวแสนว่าง่ายที่ปกติมักจะค่อนข้างประหม่าและระมัดระวังตัวแจคนนั้นจริง ๆ
“อวิ๋นเมิ่งเหยา?”
“ทำไมเธอถึงใส่เสื้อผ้าของฉันล่ะ?”
แววตาของกู้เย่าพาดผ่านความสงสัยขึ้นมาสายหนึ่ง
แต่ทว่าสิ่งที่มากกว่ากลับเป็นความประหลาดใจ