0023

⬢⬢⬢

ตอนที่ 23 ในที่สุดเธอก็ตื่นแล้ว

เวลาพักเที่ยงสิ้นสุดลง

อวิ๋นเมิ่งเหยาไม่ได้กลับมา

ห้องพักหลังน้อยที่ว่างเปล่าเงียบสงัดไร้สรรพเสียง

กู้เย่าเดินเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำ

ของเหลวเย็นเฉียบไหลรินผ่านพวงแก้มอย่างช้า ๆ ทว่ายังคงไม่อาจลบล้างความกังวลระหว่างคิ้วลงได้

กู้เย่ารู้สึกขึ้นมากะทันหันว่าการกระทำของตนโหดร้ายเกินไป

ผู้คนแถบนี้โดยพื้นฐานแล้วรวมตัวกันอยู่ในเมืองเล็ก ๆ

พอออกนอกตัวเมืองไป ก็เป็นทิวเขาที่ทอดตัวยาวไกลสุดลูกหูลูกตา