กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 กอด
กู้เย่าสัมผัสได้ชัดเจนถึงสภาวะที่ผิดปกติของอวิ๋นเมิ่งเหยา
ทว่าในตอนนี้ กลับไม่มีวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้เลย
เขาลูบศีรษะของอวิ๋นเมิ่งเหยาเบา ๆ แล้วปลอบโยนอย่างอ่อนโยน
“เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้มีฉันเป็นหมอแค่คนเดียว”
“ถ้าฉันไม่ไป อาการป่วยของพวกเขาก็มีแต่จะทรุดหนักลงเรื่อย ๆ”
“เด็กดี พองานเสร็จแล้วฉันจะรีบกลับมานะ”
อวิ๋นเมิ่งเหยาพยักหน้าอีกครั้ง
ส่งเสียงครางแผ่วเบาอ่อนหวานออกมาทางจมูก