0014

⬢⬢⬢

ตอนที่ 14 เงาหางสีชาด

แสงจันทร์สลัวเคลือบฉาบเมืองเล็กทั้งเมืองไว้ด้วยเกล็ดน้ำค้างสีเงินบางเบา

เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังแว่วมาจากทางเดินอันเงียบสงบ

กู้เย่านำทางอวิ๋นเมิ่งเหยาเดินมุ่งหน้ากลับบ้าน

ร้านขนมหวานตรงจัตุรัสกลางเมืองยอดเยี่ยมมาก

ของดีและราคาย่อมเยา

อวิ๋นเมิ่งเหยากินอย่างมีความสุขยิ่ง

“เด็กคนนี้... ชอบของหวานสินะ...”

กู้เย่าพึมพำกับตัวเอง