0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 เถ้าแก่เนี้ย

กู้เย่ารู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง

เขากลัวว่าจะมีใครเดินผ่านมาแถวนี้ แล้วจะเห็นภาพที่ไม่เหมาะสมตรงหน้าประตูบ้าน

จึงรีบก้าวเข้าไปในบ้าน แล้วดึงประตูปิดลงเบา ๆ

จากนั้นก็ดึงตัวเด็กสาวที่คุกเข่าอยู่บนเบาะนวมให้ลุกขึ้น

พลางจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ซับซ้อน

อวิ๋นเมิ่งเหยารับรู้ได้ถึงกลิ่นอายแห่ง ‘ความตึงเครียด’

แขนทั้งสองข้างของเธอปล่อยลงตามธรรมชาติและประสานกันไว้ตรงหน้าท้อง

นัยน์ตาอันเงียบสงบที่หลุบต่ำลงเล็กน้อยทอดมองพื้นอย่างไร้ประกาย