กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“สวี่ช่าน ญาติของบ้านเจ้าคนนั้นเล่า?” ชาวบ้านบางคนเคยพบคุณชายต่งแล้วถึงกับตะลึงในความงามดุจมนุษย์สวรรค์ จึงยังคงคิดถึงไม่เสื่อมคลายและมาสอบถามว่าพอจะแต่งเป็นลูกเขยแต่งเข้าบ้านได้หรือไม่ จะได้ปรับปรุงสายเลือดของคนรุ่นต่อไป
สวี่ช่านสูดน้ำมูกแล้วกล่าวว่า “เขาติดตามคนอื่นไปค้าขายที่เมืองหานกู่ ระหว่างทาง…ระหว่างทางพบโจรปล้น…แล้วก็ตายแล้ว…”
ชาวบ้านสะดุ้งตกใจ “เช่นนั้น…เช่นนั้นช่างน่าเสียดายจริง ๆ…”
ช่างน่าเสียดายจริง ๆ
ชายหนุ่มรูปงามถึงเพียงนั้น
หลังจากนั้น เรื่องนี้ก็แพร่สะพัดออกไป