กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตัวอำเภอครึกครื้นยิ่งนัก
เจริญรุ่งเรืองกว่าเมืองหานกู่มากมายนัก
หลังจากร้านจ้างคนงานแล้ว เสิ่นเยี่ยนกับซูเหวยก็เบาสบายขึ้นมาก ทั้งสองเดินเที่ยวทั่วตัวอำเภอโดยไม่รู้ตัวก็มาถึงหน้าโรงหมอแห่งหนึ่ง
เสิ่นเยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย
ซูเหวยกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าขาของเจ้าจะรักษาให้หายได้หรือไม่”
เวลาล่วงเลยมานานถึงเพียงนี้แล้ว…
ซูเหวยคิดจะพาเขามาตรวจดูตั้งนานแล้ว ทว่าเมืองหานกู่เกิดเรื่องมากมายถึงเพียงนั้น ย่อมไม่เหมาะสม