ตอนที่ 235 พวกเขาลงมาไม่ได้

หลังจากโยนเชือกลงไปแล้ว ซูจัวก็ยืนรออย่างเงียบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ลมบนภูเขารุนแรงยิ่งนักจนพัดให้ใบหน้าของเขาชาไปเล็กน้อย

เขาถูมือไปมา ครั้นสัมผัสได้ว่าเชือกมีความเคลื่อนไหว จึงชะโงกหน้าออกไป และสบเข้ากับดวงตาคู่หนึ่งเบื้องล่าง ซูจัวยื่นมือออกไป