กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หิมะหนักระลอกหนึ่งมาเยือนอย่างเงียบงัน
ฉินอวี้ถูกความหนาวเย็นปลุกให้ตื่น เขาลูบคลำผ้าห่มของตนเอง มันว่างเปล่าไร้สิ่งใดปกคลุม พอหันไปมองก็เห็นซูจัวห่มผ้าห่มอยู่ผืนหนึ่ง แถมยังพาดขาไว้บนอีกผืนหนึ่ง หลับสนิทอย่างมีความสุขยิ่ง
ฉินอวี้กัดฟันกรอด รู้อยู่แล้วว่าบุรุษไม่มีผู้ใดเป็นคนดี