กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสี่ยวจวงรู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่ง่ายดายเช่นนั้น
พี่ใหญ่กับพี่สองไม่เคยทำเรื่องไร้ประโยชน์ จู่ ๆ พวกเขาเอ่ยถึงสวีเหลียง ย่อมต้องมีเหตุผลแน่นอน
แล้วมันคืออะไรกันเล่า?
“ตอนนี้สวีเหลียงกำลังทำอะไรอยู่?” เสี่ยวจวงหันไปมองสืออู่
สืออู่ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “เหมือนเขาจะเปิดร้านขายธัญพืช ข้าเองก็ไม่ค่อยได้พบเขา”
แม้บางครั้งจะบังเอิญพบกัน ก็ไม่มีคำพูดดี ๆ อะไร
“เจ้าถามถึงเขาทำไม?” สืออู่ถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ
เสี่ยวจวงไม่ตอบ
สืออู่รี่ตาหรี่ลง “เช่นนั้นพวกเราไปหาเขาดีหรือไม่?”
เสี่ยวจวงพยักหน้า