กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใจของฉินอวี้จมดิ่งลง ไม่รู้ว่าหัวหน้าใหญ่เชื่อเขาหรือไม่
ทว่าเขาทำได้เพียงฝืนใจกล่าวต่อ
“ครั้งนี้ที่ข้าขึ้นภูเขามา ก็เพื่อซูอี้…”
เขาถอนหายใจ “เมื่อหลายวันก่อน ซูเหวยเห็นซูอี้อยู่บนถนน นางบอกว่าเขาคือพ่อของนาง แต่ข้างกายเขายังมีคนหน้าตาดุร้ายติดตามอยู่หลายคน มองดูก็รู้ว่าไม่ควรไปหาเรื่อง นางจึงไม่กล้าเข้าไปทักทาย ทั้งที่ยังคิดหาวิธีติดต่อซูอี้ไม่ทัน เมืองหานกู่ก็เกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน ซูเหวยเองก็ไม่รู้ว่ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร กลับไปก็ร้องไห้บอกว่าพ่อของนางถูกโจรป่าภูเขาชิงเฟิงจับตัวไป”
ฉินอวี้เหลือบมองซูอี้ เห็นเขาฟังอย่างตั้งใจยิ่งกว่าหัวหน้าใหญ่เสียอีก บนใบหน้าไม่มีความตื่นตระหนก เขาก็รู้ว่าตนเดิมพันถูกแล้ว