ตอนที่ 188 คงไม่ให้เขาไปตายหรอกกระมัง

“สามตำลึงหรือ?”

“เหตุใดเจ้าไม่ปล้นไปเสียเลยเล่า?”

“นั่นสิ มีที่ใดทำการค้าเช่นพวกเจ้ากัน?”

“...”

ในที่สุดทุกคนก็ทนไม่ไหว เริ่มส่งเสียงโวยวาย

เปี่ยนซานเพียงมองดูด้วยสายตาเย็นชา จนทุกคนพากันหุบปาก เขาจึงกล่าวว่า “แม้พวกเราจะเป็นโจรป่า แต่ไม่ใช่โจรปล้น สิ่งของเหล่านี้ติดราคาไว้อย่างชัดเจน มีเงินก็ซื้อ ไม่มีเงินก็หิว นี่คือกฎ”

เขาใช้ช้อนเคาะกรง “มีผู้ใดต้องการซื้อหรือไม่?”

คราวนี้ไม่มีผู้ใดส่งเสียงอีก คนที่มีเงินต่างพากันมาซื้อ เพราะหากไม่ซื้อหมั่นโถวข้าวโพดก็จะบูดเสียก่อน ทั้งยังต้องจ่ายเงินเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า

บางคนไม่มีเงินจริง ๆ จึงใช้ของมีค่าที่ติดตัวมาแลก

เมื่อแลกมาได้ พวกเขาก็เริ่มกินอย่างตะกละตะกลาม