กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูจัวถอนหายใจ เดินอยู่บนถนน ในหัวล้วนเต็มไปด้วยกำไลทองวงใหญ่แวววาว สร้อยคอทองเส้นใหญ่…
อยากได้เหลือเกิน อยากได้เหลือเกิน อยากได้เหลือเกิน…
อยากได้ อยากได้ อยากได้…
เมื่อกลับถึงตระกูลซู เขาก็ไปหาน้าหลันทันที ตอนนี้เพิ่งพ้นเวลาอาหารมาได้ไม่นาน น้าหลันกำลังเก็บกวาดห้องครัว ครั้นเห็นเขา นางยังหยิบแตงหวานออกมาสองลูก
“ประเดี๋ยวเอาไปให้พี่สาวเจ้า นางชอบกิน”
พอซูจัวได้ยินก็เดือดดาลขึ้นมาทันที ซูเหวยมีกำไลทองวงใหญ่แล้วหรือ? กำไลทองวงใหญ่ถึงเพียงนั้นเชียว…
นางยังจะกินแตงหวานอะไรอีก? ไปกินกำไลทองวงใหญ่ของนางเสียเถอะ
น้าหลันเห็นเขาจ้องแตงหวานสองลูกด้วยสีหน้าขุ่นเคือง ก็พูดไม่ออกเล็กน้อย “เป็นอะไรไปอีกเล่า?”