ตอนที่ 174 เป็นฉินอวี้

ซูเหวยดองผักกาดขาวหนึ่งไหใหญ่ ทั้งยังดองหัวไชเท้า แตงกวา ถั่วฝักยาวและผักอื่น ๆ อีกหนึ่งไหใหญ่

นางกับเสิ่นเยี่ยนยุ่งวุ่นวายกันอยู่ทั้งวัน ครั้นถึงยามบ่ายต่างก็เหน็ดเหนื่อย จึงตัดสินใจออกไปหาอะไรกินข้างนอก

ผู้คนบนถนนมีไม่น้อย พืชผลในฤดูกาลนี้ล้วนสุกงอมแล้ว จึงมีของวางขายสารพัด เสิ่นเยี่ยนจำได้ว่าซูเหวยชอบกินผลไม้ เมื่อเห็นชาวบ้านนำผิงกั๋วที่ปลูกเองมาขาย ผิงกั๋วเหล่านั้นทั้งแดงทั้งใหญ่ ดูแล้วคุณภาพไม่เลว เขาจึงซื้อทั้งหมด เก็บไว้ที่บ้านส่วนหนึ่ง ส่วนที่เหลือจะนำไปมอบให้แม่ยายกับน้องเมีย

ความประทับใจที่จำเป็นในยามปกติต้องเก็บให้เต็ม

อีกอย่าง น้าหลันก็ปฏิบัติต่อเขาดีจริง ๆ