ตอนที่ 124 ไปด้วยกันเถิด

“ช่างงดงามยิ่งนัก”

“แม่นางผู้นี้งดงามจริง ๆ มิน่าเล่านายน้อยของพวกเราจึงได้หลงใหล”

“พวกเจ้าอย่าได้เอ่ยถึงเรื่องนี้ต่อหน้านายน้อยเชียว มิฉะนั้นนายน้อยจะไม่พอใจ”

ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน น้าหลันก็ยิ้มแล้วเดินเข้ามา

“อาหารเสร็จแล้ว”

สาวใช้ของฮูหยินจวงพยักหน้า น้าหลันช่วยรับภาพวาดมาพับเก็บให้เรียบร้อย

หลังจากคนเหล่านั้นจากไป รอยยิ้มบนใบหน้าของน้าหลันก็จางหายไป แทนที่ด้วยความกังวล

เจ้าเด็กเหลือขอซูจัวผู้นี้ นางรู้อยู่แล้ว…นางรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องก่อเรื่องแน่

แต่ในเวลานี้เอง คนเฝ้าประตูกลับส่งสาวใช้ตัวน้อยคนหนึ่งมา

“น้าหลัน ท่านอาราชันเหล่าหวังที่เฝ้าประตูบอกว่าบุตรชายของท่านมาแล้ว กำลังรอท่านอยู่ที่หน้าประตู”