ตอนที่ 105 เจ้าคือซูเหวยหรือ

พี่สาวเหลียงรั้งพวกเขาไว้กินข้าว แต่ทั้งสองปฏิเสธ แล้วเดินกลับไปท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง

เสิ่นเยี่ยนพลันถามว่า “เจ้าชอบเด็กหรือไม่?”

ซูเหวยส่ายหน้า “ไม่ชอบ”

นางชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า “แล้วเจ้าชอบหรือไม่?”

เสิ่นเยี่ยนกล่าวว่า “ไม่ชอบ”

ทั้งสองพลันไร้คำพูดต่อกันอีกครั้ง

ดูเหมือนตลอดสองวันนี้ทั้งสองจะอยู่ในบรรยากาศกระอักกระอ่วนมาตลอด ซูเหวยรู้สึกว่าเสิ่นเยี่ยนคล้ายจะแตกต่างจากเมื่อก่อน

ส่วนแตกต่างตรงไหนนั้น ซูเหวยคิดว่าเขาเปลี่ยนจากคนเก็บอาการเป็นคนรุกโจ่งแจ้งแล้ว

ในหมู่บ้านมิได้เงียบสงบ มีเสียงกบร้องจากในแม่น้ำ รวมถึงเสียงชาวบ้านเอะอะโวยวาย ซูเหวยมองเงาร่างสองเงาที่อยู่เบื้องหน้า ก่อนจะหยุดฝีเท้าลงกะทันหันแล้วถามเสิ่นเยี่ยนว่า “เมื่อวานเหตุใดเจ้าจึงจุมพิตข้า?”