เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลี่ชายโสดมีชื่อที่ฟังดูไม่เลวอยู่ชื่อหนึ่งว่า หลี่ฮุย
ซูเหวยได้ยินเสิ่นเยี่ยนเรียกเขาว่าท่านอาหลี่
หลี่ฮุยไม่ถนัดพูดจา คราวนี้เขามาเพื่อสอบถามเสิ่นเยี่ยนเรื่องการตั้งแผงขายของ
“ท่านอาหลี่คิดจะตั้งแผงขายของหรือ” ซูเหวยถามอย่างใคร่รู้
หลี่ฮุยพยักหน้า ใบหน้าไร้ความรู้สึกดูดุดันยิ่งนัก ทว่าดวงตากลับอ่อนโยน เขากล่าวว่า “ซาลาเปาของซุ่ยซุ่ยทำได้อร่อยมาก พวกเราอยากลองเอาไปขายดู”
ซูเหวยคิดว่าน่าจะทำได้ โจวเหล่าซานมอมแมมถึงเพียงนั้นยังขายซาลาเปาออกได้ ฝีมือของพี่สาวเหลียงก็คงไม่เลวเช่นกัน
พวกนางพูดคุยกับหลี่ฮุยถึงสิ่งของที่ต้องจัดเตรียมสำหรับตั้งแผงขาย รวมถึงเรื่องที่ต้องระวัง หลี่ฮุยจดจำไว้ทีละอย่าง
หลังจากหลี่ฮุยจากไป ซูเหวยก็เล่าเรื่องซุบซิบนินทาที่ได้ยินใต้ต้นไม้ใหญ่
เสิ่นเยี่ยนถึงกับพูดไม่ออก