กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กระท่อมหญ้าของตระกูลเสิ่นเล็กยิ่งนัก
โต๊ะก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไร ครั้นให้บุรุษสามคนที่สูงเกินหนึ่งฉื่อแปดและขายาวนั่งลงพร้อมกัน จึงดูคับแคบไปถนัดตา
ซูเหวยนำกาน้ำมาให้แล้วรีบถอยออกไป
พวกสตรีที่จับกลุ่มพูดคุยกันอยู่หน้าประตูกำลังมองมือปราบที่เดินเข้าออกบ้านตระกูลหวัง
เครื่องแบบช่างเป็นสิ่งที่ดีจริง ๆ เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเป็นคนธรรมดาสามัญ แต่พอสวมเสื้อผ้าของมือปราบกลับดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาก
จางเอ้อร์ยาปะปนอยู่ในฝูงชน จ้องมองมือปราบหลายคนไม่วางตา
“ผู้ใดดูดีหรือ?”
“คนที่ตัวสูง ๆ ผู้นั้น ขายาวยิ่งนัก แขนก็ยาวด้วย…”
หลังจางเอ้อร์ยาพูดจบก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ครั้นหันหน้ากลับมาก็สบเข้ากับดวงตากลมโตแวววาวของซูเหวย
นางถลึงตาใส่ซูเหวยราวกับการเปลี่ยนหน้ากากงิ้วเสฉวน