กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ด้วยความช่วยเหลือจากซูเหวย ของของหานอวี่จึงขายหมดลงอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นว่าใกล้เที่ยงแล้ว หานอวี่จึงเสนอให้พวกเขากินข้าวด้วยกัน
ทั้งสามจึงซื้อเกี๊ยวน้ำ คนละชาม
หานอวี่บอกว่าอีกไม่กี่วันเขาจะไปชายแดนอีกครั้ง แต่เมื่อดูจากเวลาของเถี่ยโถวแล้ว หากอาจารย์ของเขายังยุ่งอยู่ เขาเองก็คงปลีกตัวไปไม่ได้
เสิ่นเยี่ยนพลันถามว่า “พี่หาน หากท่านไป ข้าไปด้วยได้หรือไม่?”
หานอวี่ประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าจะไปหรือ?”
เสิ่นเยี่ยนพยักหน้า “ข้าอยากไปดูสักหน่อย เปิดหูเปิดตา”
หานอวี่พยักหน้า “ได้สิ ถึงตอนนั้นข้าจะบอกเจ้า”
หลังจากทั้งสามกินเสร็จแล้วก็แยกย้ายกัน
ซูเหวยถือกล้าผักต้นน้อยของนาง ยิ่งมองก็ยิ่งยินดี นางแทบรอไม่ไหวที่จะได้กินผักที่ปลูกเองแล้ว