กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงหลายวันมานี้ ผู้คนในตำบลก็ซื้อหาสิ่งของกันเกือบครบแล้ว ซูเหวยกับเสิ่นเยี่ยนจึงเก็บแผงแต่เนิ่น ๆ แล้วเดินเที่ยวอยู่ในตลาดนัด
พวกเขาซื้อไก่มาสองตัว ทั้งยังซื้อเนื้อ ไข่ แป้ง และสิ่งของอื่น ๆ อีกเล็กน้อย
เกวียนของเสี่ยวอู่เริ่มวิ่งไปกลับระหว่างสองแห่งตั้งแต่หลายวันก่อน ผู้คนจำนวนมากซื้อของสำหรับปีใหม่จนถือกลับไม่ไหว จึงเลือกนั่งเกวียน เพราะระยะทางไม่ไกล คิดค่าโดยสารคนละหนึ่งอีแปะ ทุกคนล้วนยินดี
เสิ่นเยี่ยนนำสิ่งของขึ้นไปวางบนเกวียน ส่วนเขากับซูเหวยตั้งใจจะเดินกลับเอง บนเกวียนมีผู้คนเบียดเสียดกัน ความรู้สึกยามนั่งจึงไม่ดีเอาเสียเลย
“โอ้โห นี่หาเงินได้จริง ๆ สินะ ถึงได้ซื้อของมากมายเพียงนี้”
เสียงคุ้นหูทำให้ซูเหวยอดเงยหน้าขึ้นไม่ได้ และก็เห็นอาสะใภ้หูซานกับบุตรสาว แม่หู และแม่ลูกตระกูลจางเอ้อร์ยาเข้าจริง ๆ…