กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทว่า…
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดว่าเสิ่นเยี่ยนจะเชื่อหรือไม่แล้ว
ประตูเข้าออกถูกลงกลอนจากด้านนอก
ข้างหน้าต่างเพียงบานเดียวที่สามารถออกไปได้ มีเสิ่นเยี่ยนนั่งอยู่…
ในหม้อที่ห้องครัวกำลังเคี่ยวโจ๊กอยู่…
ทางสองแพร่งในชีวิตมักมาเยือนอย่างกะทันหันเช่นนี้เสมอ…
บนแขนของซูเหวยยังคงหลงเหลือความรู้สึกจากตอนที่ตะขาบเพิ่งไต่ผ่าน ทำให้นางรู้สึกคันยุบยิบไปทั่วร่างจนไม่สบายตัว…
นางจ้องเสิ่นเยี่ยน เสิ่นเยี่ยนเองก็มองนาง