กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“คุณนาย เมล็ดบ๊วยเขียวพวกนี้ ผมเอากลับไปได้ไหมครับ?”
“อ้อ ถ้าอยากเอากลับก็เอาไปสิ?” ไป๋อวี๋ตอบโดยไม่ทันคิด เมล็ดผลไม้ที่กินเสร็จแล้ว เขาอยากเอาไปทำอะไรก็ทำไปสิ จะถามเธอทำไมกัน แต่ในวินาทีต่อมาเธอก็ได้สติขึ้นมา ที่นี่คือยุคระหว่างดวงดาว ไม่ใช่ศตวรรษที่ 21 ที่ผลไม้มีเหลือเฟือ
หลังจากไป๋อวี๋ตอบตกลง กู้จิ่นก็บรรจุเมล็ดพันธุ์ลงในโหลแก้ว ก่อนจะเก็บมันเข้าไปในกระดุมมิติ
“ไปกันเถอะ ฉันจะพาคุณเที่ยวชมดาวของฉัน แล้วเลี้ยงผลไม้คุณ”
เมื่อเห็นกู้จิ่นเก็บเมล็ดพันธุ์เรียบร้อยแล้ว ไป๋อวี๋ก็เอ่ยชวนเขาเที่ยวชมดาว เธอต้องติดสินบนเขาเสียหน่อย พอถึงเวลาขอร้อง เขาจะได้ปฏิเสธเธอไม่ลง