กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ถ้าอย่างนั้นคุณน้าช่วยไปขอจากคุณอาให้ถังถังได้ไหมคะ”
เด็กน้อยถังถังเองก็รู้จักวิธีทำให้เหยียนชิงใจอ่อน ดวงตากลมโตเป็นประกายกะพริบปริบ ๆ จ้องมองเขา คำปฏิเสธที่เดิมทีเหยียนชิงกำลังจะพูดจึงถูกกลืนกลับลงท้องไปทั้งอย่างนั้น
“คุณน้าเองก็อยากช่วยขอให้หนูนะ แต่ของนี่คุณน้าสะใภ้ทำให้คุณอากิน ถ้าคุณอาไม่ให้จะทำยังไงล่ะ”
เหยียนชิงเปลี่ยนคำพูดกลางคัน เขาไม่กล้าปฏิเสธตรง ๆ ถ้าอย่างนั้นก็ให้เธอเป็นฝ่ายเอ่ยปากเองเสียเลย
“ว้าว คุณน้าสะใภ้ที่คุณย่าพูดถึง คนที่ทำผลไม้ให้คุณอาใช่ไหมคะ” หลังพูดจบ ริมฝีปากเล็ก ๆ ของถังถังก็เหมือนจะมีน้ำลายไหล เธอดูดน้ำลายดังซู้ดแล้วกลืนลงไป
“ใช่แล้ว”
“คุณน้า คุณน้า เรารีบไปหาคุณอากันเถอะ”