กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เหยียนชิงละสายตาจากตะกร้าผลไม้สีม่วงนั้น พอชั่วพริบตาก็เห็นกู้จิ่นเอาออกมาอีกหลายตะกร้า เขาเปลี่ยนจากความตกใจในตอนแรกมาเป็นความชาชินแล้ว พี่สะใภ้มีของดีอยู่ที่นั้นมากแค่ไหนกันนะ อยากได้ อยากได้จริง ๆ จะทำอย่างไรดี
ตอนนี้เหยียนชิงตัดสินใจกับตัวเองในใจว่า ต้องเกาะขาพี่สะใภ้ให้แน่น ๆ ให้ได้
ส่วนกู้จิ่นมองผลไม้ที่เอาออกมา ยังไม่ทันได้จัดสรร ตอนนั้นเองที่ข้อความจากหลินฉีส่งมาถึง
หลินฉี: จอมพล ตอนนี้ทหารที่ใช้น้ำยาปกติดีทุกคน และค่ารังสีในร่างกายลดกลับมาถึงจุดวิกฤตแล้ว