กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ขณะที่เหยียนชิงอุ้มพัสดุเดินผ่านมา ทุกคนในอาคารสำนักงานต่างนึกว่าเป็นน้ำยาที่สถาบันวิจัยส่งมา ใครจะรู้ว่าพอออกจากอาคารสำนักงานเท่านั้น ก็ได้ยินเรื่องที่ภรรยาท่านจอมพลส่งมื้อกลางวันแห่งรักมาให้จอมพล
ทหารทุกคนไม่สนใจเวลาพักผ่อนกันแล้ว ต่างพากันเดินกลับขึ้นไปบนอาคารสำนักงานอีกครั้ง
“นายเลิกงานแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมกลับขึ้นไปอีก”
“ฉันก็ลืมของไว้ในห้องทำงาน ขึ้นไปเอานิดหน่อย นายล่ะ”
“ฉันเพิ่งนึกได้ว่ายังมีเรื่องที่ยังไม่ได้รายงานจอมพล ฉันไปรายงานก่อน”
“งั้นก็ดีเลย เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน”
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ย เรื่องสนุกของท่านจอมพลไม่ได้มีทุกวัน แต่เวลาพักกลางวันมีทุกวัน