เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันรุ่งขึ้น
เสิ่นหานกำลังเตรียมตัวไปหาหวังซือหย่วนเพื่อสอบถามข่าวสารเกี่ยวกับสภาดารากลืนกิน ก็ได้รับโทรศัพท์จากหวังซือหย่วนเสียก่อน
“เสิ่นหาน คุณยังสบายดีหรือเปล่า? เจอเรื่องผิดปกติอะไรหรือไม่?” น้ำเสียงของหวังซือหย่วนฟังดูร้อนรน
“ผมไม่เป็นไรครับ อธิการบดี เกิดอะไรขึ้นหรือครับ?” เสิ่นหานรู้สึกได้ราง ๆ ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา
“ช่วงนี้ระวังตัวให้ดี อย่าออกไปไหนซี้ซั้ว ต่อให้ต้องออกไปก็ต้องอยู่ในสถานที่ปลอดภัย” หวังซือหย่วนกำชับ
“อธิการบดี ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ครับ?”
“ฟังผมให้ดี ช่วงนี้อัจฉริยะผู้ฝึกยุทธ์สิบอันดับแรกของแต่ละมณฑลทั่วประเทศถูกโจมตีและลอบสังหารอยู่บ่อยครั้ง แทบทุกคนล้วนตกเป็นเป้าหมาย พวกเราสงสัยว่านี่เป็นฝีมือของสภาดารากลืนกิน” น้ำเสียงของหวังซือหย่วนแฝงความหนักอึ้งอยู่หลายส่วน