เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดาวหลาน โรงเรียนมัธยมศึกษาที่ห้าเมืองหยาง
“อ๊า~~” เสียงดังปึงขึ้น ร่างของเสิ่นหานพลันลุกพรวดจากที่นั่ง
เจ้าอ้วนหลี่มู่ฮวาซึ่งนั่งโต๊ะเดียวกันสะดุ้งตกใจ นักเรียนรอบข้างต่างหันมามอง
อาจารย์ที่กำลังสอนอยู่ตวัดสายตาเดือดดาลมาทางเขา
“พี่หาน ฝันร้ายหรือ?” เจ้าอ้วนเอ่ยถามด้วยสายตาเป็นห่วง
“เจ้าเด็กนี่คงกังวลว่าจะปลุกพลังไม่ได้จนถอดใจไปแล้วกระมัง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรรบกวนคนอื่นสิ”
“นั่นสิ เจ้านี่คงคิดว่าตัวเองหมดหวังที่จะปลุกพลังได้โดยสิ้นเชิงแล้ว”
อาจารย์ผู้สอนจ้องเสิ่นหานด้วยใบหน้ามืดครึ้ม ท่าทางคล้ายเสียดายที่เขาไม่เอาไหน
“เสิ่นหาน แม้โรงเรียนมัธยมศึกษาที่ห้าของเราจะเป็นโรงเรียนรั้งท้ายที่สุดในเมืองหยางทั้งหมด แต่อย่างน้อยทุกปีก็ยังยื่นเรื่องขอทรัพยากรปลุกพลังจากสำนักงานการศึกษาเมืองหยางมาแจกจ่ายให้นักเรียนทุกคน”