เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 130 ฝ่าบาท จักรวรรดิเข้าขั้นวิกฤตแล้ว
สองพ่อลูกเดินกระปรี้กระเปร่ากลับเข้ามาในลานเรือน พอเห็นทุกคนกำลังนั่งจิบชากันอย่างสบายอารมณ์ ฉู่โม่ก็ทักทายพลางยิ้ม
“โอ้โห! ดื่มกันอยู่เหรอทุกคน?”
“อ้าว! ท่านอาจารย์กลับมาเร็วขนาดนี้เลยหรือขอรับ? บังอาจถามท่านอาจารย์ สองศพนั้น...”
สีหน้าของซือหม่าฉางเฟิงดูเหมือนอยากพูดแต่ก็ยั้งไว้ ความอยากรู้อยากเห็นผลักดันให้เขาอยากถาม แต่ก็ไม่รู้จะพูดยังไงดี
พวกจ้าวเต๋อจู้รีบส่งสายตาให้เขาทันทีว่า อย่าถาม! ถ้ารู้มากไปจะโดนฆ่าปิดปากเอานะ!
แต่ฉู่โม่กลับยิ้มอย่างไม่คิดร้าย “อ๋อ! หมายถึงศพสินะ ถึงจะเป็นศัตรูกัน แต่คนเราตายไปก็เหมือนตะเกียงดับ”
“ข้าคงไม่ใจร้ายปล่อยทิ้งไว้หน้าเรือนหรอก เดี๋ยวส่งกลิ่นเหม็นหึ่งจะชวนคลื่นไส้เปล่าๆ ข้ากับหลิงเอ๋อร์ก็เลยช่วยจัดการศพแบบเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมให้แล้ว...”
ทุกคนพยักหน้าหงึกหงัก ต่างก็ผ่านโลกกันมาเยอะ ประสบการณ์ชีวิตโชกโชน ย่อมเข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งดี
นอนคลุมโปงใต้สะพานลอย แอบเช็ดน้ำตาอยู่คนเดียว