เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 116 ยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเอง
หลิวชิงเสวี่ยเอ่ยห้ามฉู่โม่ราวกับภรรยาผู้แสนดีและแม่ผู้เปี่ยมเมตตา
เมื่อเห็นท่าทางเป็นห่วงเป็นใยแบบนี้ของนาง ฉู่โม่ก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ รู้สึกเหมือนได้เห็นภาพในอดีตที่ภรรยาของตนคอยกำชับเขาแบบนี้ไม่มีผิด
ในความห่วงใยเจือด้วยการตัดพ้อ แววตายังแฝงความสงสารเห็นใจอยู่รำไร
พอเห็นฉู่โม่ลังเล สองสาวก็หน้าถอดสี ในใจร้อนรนอย่างยิ่ง!
กางเกงก็ถอดแล้ว เจ้ากลับให้พวกข้าดูแค่นี้เนี่ยนะ? ดื่มสิ ไหนว่าเจ้ารักเหล้ายิ่งชีพไง?
ไฉนพอถึงช่วงเวลาสำคัญกลับมาโซ่หลุดเอาดื้อๆ เล่า!
ฉู่โม่วางจอกเหล้าลง แล้วพยักหน้าให้หลิวชิงเสวี่ยด้วยสายตาอ่อนโยน
“ถึงคนอื่นรินเหล้าให้แล้วข้าไม่ดื่มจะดูเสียมารยาทมาก! แต่ว่า... ในเมื่อภรรยาข้าสั่งให้เจ้าคอยจับตาดูข้า ข้าคิดว่า... ข้าควรเชื่อฟังคำเตือน”