เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 100 วันนี้เจ้าต้องตกเป็นอาหารในจานของข้า
พอเห็นสีหน้าของหลิวเฮ่าไม่เปลี่ยนไป หลิวชิงเสวี่ยก็พยักหน้าเล็กน้อย “ในเมื่อเจ้าคิดได้ก็ดีแล้ว ตอนนี้เจ้าก็เป็นถึงเซิ่งจื่อ จักรวรรดิปิงหลิงเล็กๆ แห่งนี้ไม่เหมาะกับเจ้าจริงๆ นั่นแหละ”
ขุมกำลังยักษ์ใหญ่อย่างเขาจิ่วหัว แข็งแกร่งกว่าจักรวรรดิปิงหลิงตั้งกี่ร้อยเท่า
เซิ่งจื่อของพวกเขาจะมาเป็นเจิ้นหนานอ๋องต่อไปไม่ได้อยู่แล้ว
หลิวเฮ่าพยักหน้าแล้วถอนหายใจออกมาด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม “เพียงแต่พอข้าจากเสด็จพี่ไป ข้างกายเสด็จพี่ก็ไม่มีขุนพลที่เก่งกล้าสามารถคอยช่วยงานแล้ว...”
หลิวชิงเสวี่ยโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ไม่เป็นไรหรอก ยังไงพลังฝีมืออย่างเจ้า อยู่ข้างกายข้าไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก ไปได้อย่างสบายใจเถอะ!”
หลิวเฮ่าชะงักไปทันที หน้าถอดสีแล้วหัวเราะแห้งๆ ออกมาสองสามที
“ฮ่าๆ เสด็จพี่ล้อเล่นเก่งจริง อย่างน้อยข้าก็อยู่ขั้นบรรพกาลช่วงกลางนะขอรับ”