เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 82 แทงทวนแสนครั้ง ออกจากเขาก็ไร้เทียมทาน
ได้ยินเสียง ทุกคนก็หันไปมอง เห็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่งที่ไม่มีพลังฝีมือเลยสักนิด แถมยังดูไร้เดียงสาบริสุทธิ์อย่างยิ่ง ยืนอยู่ตรงประตู
พวกจ้าวเต๋อจู้เพียงแค่ปรายตามองเยี่ยอู๋ซินแวบเดียว แล้วก็หันกลับมาจ้องกับข้าวบนโต๊ะหินต่อทันที
สาวสวยวัยยี่สิบต้นๆ โจโฉไม่สนใจ เล่าปี่ที่ชอบเพื่อนชายก็ไม่สนใจ ซุนกวนที่ชอบเด็กสาวตัวเล็กๆ ก็ไม่สนใจเหมือนกัน
ยังสู้ของอร่อยบนโต๊ะไม่ได้เลย ข้าวสวยยังมีสรรพคุณยอดเยี่ยมขนาดนี้ แล้วกับข้าวนี่... จะมีฤทธิ์อย่างอื่นอีกไหมนะ?
เยี่ยอู๋ซินที่ใช้ของวิเศษซ่อนพลังฝีมือเอาไว้ไม่รู้เลยสักนิดว่า คนพวกนี้ล้วนเป็นพวกพิลึกทั้งนั้น! นางยังนึกว่าตัวเองจะทำให้คนกลุ่มนี้ลุ่มหลงได้เสียอีก
เห็นแบบนั้น ฉู่โม่ก็ส่ายหน้าพลางยิ้มขำ พักนี้คนมาที่เขาก๋าหลาเยอะขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องดีหรือเรื่องร้ายกันแน่
“แม่นางเข้ามาเถอะ น้ำชายังพอมีอยู่ ส่วนตำบลก๋าหลาอยู่ทางโน้น”
ฉู่โม่ร้องทัก แล้วชี้มือบอกทางไปส่งๆ