เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 63 สิบก้าวสิบบทกวี สะท้านโลก
“ไม่แต่งงั้นเหรอ? ได้ยังไงกัน คนเราไร้สัจจะก็ตั้งตัวไม่ได้! หลิงเอ๋อร์เป็นเด็กซื่อตรง บอกว่าสิบก้าวสิบบทกวี ก็ต้องทำให้ได้สิ!”
การยอมถอยของจู้จือซาน ไม่ได้ทำให้ฉู่หลิงเอ๋อร์ใจอ่อนลงแม้แต่น้อย
พ่อสอนนางตั้งแต่เด็กว่า ตอนทำไร่ทำนาถอนหญ้าต้องถอนให้ถึงราก ห้ามใจอ่อนเด็ดขาด นางจำฝังใจมาตลอด
กล้ามาบีบคั้นแม่บุญธรรมคนสวยของข้า หลิงเอ๋อร์จะปล่อยให้เจ้าลอยนวลได้ยังไง?
แววตาของฉู่หลิงเอ๋อร์พลันเคร่งขรึม แฝงจิตสังหารที่ฝึกปรือมาจากการเชือดแพะ แล้วก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว!
บทกวีเคล้าจิตสังหารพรั่งพรูออกมาจากปากทันที!
“รอจนถึงสารทเดือนเก้าวันที่แปด ยามดอกไม้ข้าบานบุปผาร้อยพันธุ์ล้วนดับสูญ!”
“กลิ่นหอมพุ่งเสียดฟ้าอบอวลทั่วหลินอัน ทั่วทั้งเมืองล้วนสวมใส่เกราะทองคำ!”
หลินอันคือเมืองหลวงของแคว้นหั่วหลิง ฉู่หลิงเอ๋อร์จึงแอบแก้จากฉางอันเดิมไปนิดหน่อย