กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 37 เทพกระบี่งั้นเหรอ? เคล็ดกระบี่อักษรหญ้าของพ่อข้าต่างหากที่เก่งที่สุด
จะไม่ให้พวกเขาตกตะลึงได้ยังไง ในสายตาของพวกเขา จ้าวเต๋อจู้ที่อยู่ขั้นบรรพกาลช่วงกลางก็แทบจะไร้เทียมทานใต้หล้าอยู่แล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นกาลจุดสูงสุดเลย ว่าจะเก่งกาจขนาดไหน พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการด้วยซ้ำ!
จ้าวเต๋อจู้พยักหน้าพลางยิ้ม “กุมสุริยันจันทราไว้ในมือจริงไหมข้าก็ไม่รู้ แต่ทุกการเคลื่อนไหวเปี่ยมไปด้วยพลังแห่งเจตจำนงและกฎเกณฑ์!”
“แค่กฎเกณฑ์รอบตัวเขาก็เป็นสิ่งที่ข้าเทียบไม่ติดแล้ว ป้ายหน้าประตูบ้านแผ่นเดียว ยังทำให้ข้าบาดเจ็บสาหัสได้สบายๆ!”
“นอกจากนี้... แค่ตีมีดทำครัวขึ้นมาเล่นๆ ยังกลายเป็นยอดศัสตราวุธที่มีเจตจำนงดาบอันเข้มข้นในตัว! คนผู้นี้คือคนที่ข้าเคยพบ หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนที่เก่งที่สุดในยุคนี้เลยทีเดียว!”
ทุกคนตกใจจนพูดไม่ออกไปนานแล้ว พวกเขารู้ดีว่าจ้าวเต๋อจู้ไม่เคยพูดโม้โอ้อวด
กล้าพูดแบบนี้ แสดงว่าต้องได้เจอมาจริงๆ แน่นอน!
“ซีด... ยอดฝีมือขั้นกาลน่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ! อยากไปเห็นเป็นบุญตาจริงๆ ว่ายอดฝีมือแบบนี้หน้าตาเป็นยังไง เสียดายที่ไม่มีโอกาส!”