กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 33 เชี่ยเอ๊ย! ชาของผู้อาวุโสนี่อย่าบอกนะว่าคือ...
จ้าวเต๋อจู้ทรงตัวได้ก็ตบอกตัวเองเบาๆ อย่างยังขวัญผวา ไม่สนใจเหงื่อเย็นเยียบที่เปียกชุ่มแผ่นหลัง แล้วหลับตาลงสัมผัสพลังแห่งกฎเกณฑ์เมื่อครู่อย่างตั้งใจ
ถ้าตัวเองเข้าใจได้สักเสี้ยวเดียว ต่อไปการจะก้าวเข้าสู่ขั้นมหาอุทกคงง่ายขึ้นตั้งเยอะ
นี่มัน... โชควาสนาครั้งใหญ่ชัดๆ!
แต่พอสัมผัสไปได้ไม่กี่วินาที เขาก็พบว่าตนเองยังจับความรู้สึกอันลึกล้ำสุดหยั่งถึงนั่นไม่ได้อยู่ดี
พอเขาลืมตาขึ้นมา คิดจะมองดูอีกสักรอบ ก็พบว่าตัวอักษร 'บ้าน' ตัวนั้นกลับกลายเป็นธรรมดาเรียบง่ายไปแล้ว ไม่มีพลังแห่งกฎเกณฑ์หลงเหลืออยู่เลยสักนิด!
'ร้ายกาจชะมัด! แค่ป้ายแผ่นเดียวยังแผ่พลังแห่งกฎเกณฑ์ออกมาได้รุนแรงขนาดนี้ บีบจนข้าต้านไม่ไหวเลย'
'ทั้งที่ข้าออกจะเก่งกาจท่องไปทั่วหล้า แต่วันนี้กลับสู้ป้ายอันเดียวไม่ได้เนี่ยนะ? ดูท่าข้าจะประเมินผู้อาวุโสท่านนี้ต่ำไปแล้วจริงๆ'
'ท่านน่าจะ... ไม่ใช่แค่ขั้นกาลธรรมดาแล้ว อย่างน้อยๆ ก็ต้องขั้นกาลช่วงกลาง!'