เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 20 ท่านแม่ บางทีหลิงเอ๋อร์อาจจะช่วยท่านได้นะ
“กระหม่อมมิบังอาจพ่ะย่ะค่ะ! ในสายตากระหม่อม ฝ่าบาททรงเป็นจักรพรรดินีพระองค์แรกของจักรวรรดิปิงหลิงเรา ย่อมต้องเป็นจักรพรรดิแห่งสิริมงคลแน่นอน!”
“แต่พวกข้าหลวงมณฑลแอบไปสืบถามชาวบ้านตามที่ต่างๆ ชาวบ้านกลับไม่ได้คิดเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ! พวกเขาต่างบอกว่า... ฝ่าบาทเป็นคนนำพาภัยพิบัติมา!”
เมื่อเห็นสีหน้าของหลิวชิงเสวี่ยเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ ฉินฮุ่ยก็กัดฟัน แล้วเหลือบมองเจิ้นเป่ยอ๋องแวบหนึ่ง
จากนั้นก็ไม่เกรงกลัวสิ่งใด ยืดคอตรงพูดต่อ
“คำพูดเช่นนี้ส่งผลร้ายต่อจักรวรรดิปิงหลิงของเราอย่างยิ่ง และส่งผลร้ายแรงต่อฝ่าบาทเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ!”
“ดังนั้นหากอยากให้ชาวบ้านยอมรับ อยากกำจัดเสียงเล่าลือเหล่านั้นไม่ให้ลุกลาม กระหม่อมเห็นว่าต้องคุมภัยพิบัติให้อยู่หมัดพ่ะย่ะค่ะ!”
“กระหม่อม... ขอยอมตายเพื่อร้องทุกข์แทนราษฎร! หวังว่าฝ่าบาทจะยื่นมือเข้าช่วยชาวบ้าน รวบรวมเสบียงและสิ่งของไปบรรเทาภัย เพื่อเชิดชูพระมหากรุณาธิคุณพ่ะย่ะค่ะ!”
มีฉินฮุ่ยเปิดหัวให้ และได้รับสัญญาณจากเจิ้นเป่ยอ๋องหลิวจื้อ