ตอนที่ 6 สุดท้ายก็ต้องพึ่งยาของพ่อข้า

ตอนที่ 6 สุดท้ายก็ต้องพึ่งยาของพ่อข้า

พอเห็นท่าทางที่เตรียมการมาอย่างดีของอีกฝ่าย ดวงตาของจักรพรรดินีก็หรี่ลงเล็กน้อย

ในใจรู้ดีว่าเจิ้นเป่ยอ๋องไม่มีทางบุกเดี่ยวมาคนเดียวแน่

แต่พอนางมองดูไซ่ฮัวโต๋ที่อยู่ข้างกาย ก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมาเต็มเปี่ยม จนอดส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชาไม่ได้

“เจ้าคิดว่า... ท่านอาจารย์อาการไม่ดี เจ้าก็จะจัดการเราได้งั้นหรือ ใครให้ความกล้าเจ้ามา บรรพชนดาบโลหิตหรือไง”

“ต่อให้รู้ร่องรอยของเรา แล้วเจ้าจะทำอะไรได้”

แม้ไซ่ฮัวโต๋จะเข้าสู่วิถีด้วยวิชาแพทย์ พลังฝีมือไม่อาจเทียบกับหลี่ฉุนเฟิงที่เน้นการเข่นฆ่าเป็นหลัก

แต่ยาก็ช่วยคนได้ และฆ่าคนได้เช่นกัน...

ส่วนที่พึ่งของเจิ้นเป่ยอ๋อง ก็มีแค่บรรพชนดาบโลหิตขั้นสวรรค์ช่วงกลางเท่านั้น

ด้วยพลังฝีมือของไซ่ฮัวโต๋ การรับมือกับบรรพชนดาบโลหิตจึงไม่ได้กลัวเกรงเลยสักนิด