กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 รวมเพราะผลประโยชน์ แยกเพราะผลประโยชน์!
ในดวงตาของหลินเคอไม่มีแววบาดเจ็บแม้แต่น้อย มีเพียงความสงบเย็นเยียบถึงกระดูก
สงบนิ่ง เฉยเมย เย้ยหยัน……
ต้วนเฉินไม่มีเวลาคิดมากแล้วว่านั่นคือแววตาแบบไหนกันแน่ เพราะในจังหวะที่หลินเคอเอ่ยปาก
“ตูม!!!”
เปลวเพลิงสีแดงฉานท่วมฟ้าปะทุขึ้นรอบตัวหลินเคอเป็นศูนย์กลางอย่างไร้สัญญาณเตือน
เปลวเพลิงนั้นร้อนแรงดุดัน ปะปนด้วยความรู้สึกเลื่อนลอยไม่จริง กลายเป็นพายุเพลิงขนาดมหึมาที่เชื่อมฟ้าดินในชั่วพริบตา
ทุกคนที่พุ่งเข้าหาหลินเคอ รวมถึงตราโบราณที่เกลื่อนพื้น ล้วนถูกมันกลืนเข้าไปในตอนนั้น
“อะไรกัน?!”
“ไม่ดี! กับดัก!”