กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 329 วิถีธรรมกลืนเป็นหนึ่ง ฟ้าดินไร้ขอบเขต
"ซ่า ซ่า ซ่า—"
เวลานั้นเอง ละอองฝนโปรยปรายลงมา
หลินเคอเงยหน้ามอง เห็นหมู่เมฆดำจางหายไป ท้องฟ้ากลับมีสายฝนละเอียดยิบร่วงหล่น
แต่สายฝนนี้มิได้เกิดจากการเรียกของเขา หากเป็นละอองฝนที่ก่อตัวขึ้นเองตามธรรมชาติ
"วิชาสายฟ้าฟาดยังไม่สำเร็จ ฝนที่ตกลงมาก็ไม่ใช่ความตั้งใจของข้า ช่าง..."
หลินเคอยิ้มขื่น ยื่นมือรองรับละอองฝนสองสามหยด "ดูท่าความเข้าใจเรื่องพลานุภาพของข้ายังขาดไฟอีกมาก ต้องใช้เวลาศึกษาเพิ่มแล้ว"
ทันใดนั้นเขาหลับตาลงอีกครั้ง เริ่มบำเพ็ญเพียร
การเข้าถึงพลังแห่งห้าปรากฏการณ์ฟ้านี้ ต่างจากการใช้วิชาที่เกี่ยวข้องกับห้าปรากฏการณ์ตามปกติมากนัก